Monday, April 3, 2017

Awarded at Nelum Yaya Blog Awarding Ceremony - නෙළුම් යායෙන් සම්මාන ලදිමි

මම බ්ලොග්කරණයට පිවිසෙන්නේ 2012 වර්ෂයේදී. එවක ලක්බිම ඉරිදා සංග්‍රහයේ පළවුණු ‘වියුණු සටහන්‘ තමයි මට බ්ලොග් ලෝකයට පාර කියන්නේ. එවක බ්ලොග් ලෝකයේ පතාක යෝධයන් වුණු සඳරූ, කතන්දර කාරයා, මාරයා, දුමී, අභීත වැනි අය නිසා මටත් බ්ලොග් එකක් ලියන්න මාර ආසාවක් ඇතිවුණා. එතනදි මං තෝර ගන්නේ මං කැමතිම විෂයය වුණු සංචරණය සහ ඡායාරූප.
මං ගිය බොහෝ පාරිසරික චාරිකාවල සටහන් හා ඡායාරූප මගේ බ්ලොග් එකෙන් බලන්න පුළුවන්. හුදෙක් පාරිසරික සෞන්දර්යය ඉදිරිපත් කිරීමට පමණක් සීමා නොවී අදාළ පාරිසරික පද්ධතියේ විද්‍යාත්මක වැදගත් කම, ඒවාට ඇති තර්ජන ආදිය විශ්ලේෂණය කරන්නත් මං මගේ ලිපි අතරේ ඉඩකඩ විවර කර ගත්තා. සංචාරක සටහන්වලට පමණක් සීමා නොවී පරිසරය හා බැඳුණු වෙනත් කරුණු සාකච්ඡා කරන්නටත් මගේ බ්ලොගය නිරතුරුවම ලෑස්තියි. පරිසර හානිය අවම වන පරිදි නිවසක් තනා ගන්නා ආකාරය ගැන මගේ අත්දැකීම් ඇසුරෙන් සකස් කළ ලිපිය ඊට උදාහරණයක්.
විශේෂම දේ මේ බ්ලොග් අඩවියේ මා ඉදිරිපත් කර ඇති ඡායාරූප සියල්ලම පාහේ මගේ කුඩා සංයුක්ත කැමරාවෙන් ගත් ඒවා වීමයි. මිල අධික DSLR වර්ගයේ කැමරාවක් තාමත් මට හීනයක්. නමුත් ඔබට හොඳ ඇහැක් තිබේ නම් කැමරාවේ වර්ගය ඒ තරම් වැදගත් නොවන බවයි මගේ හැඟීම.

බ්ලොග්කරණයේදී මා ලද පළමු ප්‍රතිචාරය ලැබුණේ සඳරූ ගෙන්. එවක බ්ලොග් කරණයේ පතාක යෝධයෙකු වූ සඳරූ මගේ මේ පුංචි අඩවිය වෙනුවෙන් තැබූ සටහන මට මහ මෙරක් වුණා.

මට හිතෙන විදියට අනෙකුත් මාධ්‍යයන් එක්ක සසඳද්දී බ්ලොග් කියන්නේ ඉතාම සජීවී මාධ්‍යයක්. ඔබේ පාඨකයාගේ ප්‍රතිචාර එවෙලේම බලා ගන්නටත් ඔවුන්ට පෙරළා ප්‍රතිචාර දැක්වීමට ලැබීමත් නිසා ඇතැම් විට ඉතා හරබර සංවාද බ්ලොග් අතරේ ඇතිවෙනවා. ඒ වගේම ඉතා අපූරු රසවතුන් පිරිසක් බ්ලොග් අවකාශය හරහා හඳුනාගන්නටත් මට අවස්ථාව උදා වුණා.
මගේ බ්ලොග් ලිපියක් හෝ ඡායාරූපයක් ඇවැසි ඕනෑම අයෙක් ඕනෑම අවශ්‍යතාවයක් උදෙසා උපුටා ගත්තාට මගේ කිසිම අමනාපයක් නෑ. ඇත්තටම එය මගේ අත්‍යන්ත ප්‍රීතියට කාරණයක්.

බ්ලොග්කරණයට පිවිස වසර පහකට පසු 2016 නෙළුම් යාය බ්ලොග් සම්මාන උළෙලේදී පාරිසරික හා සංචාරක අංශයේ හොඳම බ්ලොග් ලිපිය වෙනුවෙන් මා සම්මානයට පාත්‍ර වෙනවා.
ඕනෑම ආකාරයක ලේඛකයෙකුට සම්මානයක් ලැබීම මහත් උත්තේජනයකට හේතුවක්. මේ ප්‍රීතිජනක මොහොතේ මගේ ආදර ගෞරවය නෙළුම්යාය සංවිධායක මණ්ඩලයට හිමිවිය යුතුයි. එසේම මට සංචරණය සඳහා ඉඩහසර විවර කර දෙමින් තනිවම දරු දෙදෙනාගේ කටයුතු කර ගනිමින් අත්‍යන්ත සහයක් දක්වන මගේ ආදරණීය බිරිඳටත් මේ ගෞරවය හිමිවිය යුතුමයි. එමෙන්ම මා සමග සංචාරයේ යෙදෙන දයාබර පරිසර ලෝලී හිතමිතුරන්ටත්, ලිපි කියවමින් නිබඳව දිරි දෙන ඔබ හැමටත් බොහොම පිං.
මෙන්ඩා, ප්‍රසා, ලොකුපුතා ඇතුළු නම කී නොකී මේ සියලුම පාඨකයන් නිසයි බ්ලොග් ඉදිරියට පවතින්නේ. ඒ නිසාම සම්මානය ලද මොහොතේම “මේක මට වගේම උඹටත් අයිතියි අයියණ්ඩි" කියලා මම දෝතින්ම ඒක මෙන්ඩා අතට දුන්නා. එය මගේ බ්ලොග් ජීවිතයේ මා ලද ඉහළම භාග්‍යයක්. නමුත් මම අදටත් බ්ලොග් ජීවිතයේ මම ලද ඉහළම සම්මානය ලෙස සලකන්නේ මගේ නිත්‍ය පාඨකයෙක් වන ‘එළ ද බ්‍රා මෙන්ඩා’ විසින් මගේ ‘චැරියට් පාත්’ චාරිකා සටහනේ අග සටහන් කර තිබුණු මෙන්න මේ ප්‍රතිචාරයයි. මොන මගුලක්ද බන් අද ආය පාරක් ඇවිත් උබගේ පිංතුර ටික බැලුව. ගුරුකමක් වත් කරගන්න ඕනේ උබගේ ලිපි හය හත් සැරේ කියවන ඒක නවතත් ගන්න

Wednesday, March 8, 2017

I won't write further more.... මම තවදුරටත් නොලියම්....


සංචරණය මගේ ජීවිතේ කොටසක්... 2012 අවුරුද්දේ මම මේ බ්ලොග් එක පටන් ගත්තේ මගේ සංචරණ අත්දැකීම් පරිසර ලෝලී සහෘදයන් සමග බෙදා ගන්නටත්, එවන් අත්දැකීමක් ලබන්නට වාසනාවන්ත නොවූ උදවිය වර්චුවලි හෝ එවන් තැන් වෙත කැන්දාගෙන යන්නටත්. 
නමුත් මම දැන් හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් වෙත ළඟා වී ඇති බවකුයි මට හැඟෙන්නේ... තව දුරටත් මා අතින් සංචාරක සටහන් ලියවෙන එකක් නෑ.. ඊට හේතුව බ්ලොග් පාඨක සහෘද ඔබේ වරදක් නොවෙයි. එන්න එන්නම රටේ පාරිසරික සංචරණය ගමන් කරන මග දිහා බලා සිටීමෙන් ඇති වූ තිගැස්ම විසින් ඇති කරන ලද්දක්.
රටේ පාරිසරික වශයෙන් වැදගත් හා සංවේදී ස්ථාන වෙත සංචාර සංවිධාන කරන ෆේස්බුක් පේජ් හා වෙනත් සංවිධාන අද වැහි වැහලා. හැම සති අන්තයකම වගේ ඔවුන් සංවිධානය කරන ඉවෙන්ට්ස් දැන් දැක ගන්නට පුළුවනි. මිනිසුන් පාරිසරික සංවේදී ස්ථාන වෙත සංචාරය කිරීම යහපත් ප්‍රවණතාවයක් ලෙස බැලූ බැල්මට පෙනුනත් එය මහා විනාශයක පෙර නිමිත්තක් බවයි මට පෙනෙන්නේ...
මේ සංවිධානවල මූලික අරමුණ මුදල්... ඒ ගැන කිසිම තර්කයක් නෑ... ඉතින් ඔවුන් උත්සාහ කරන්නේ තම කණ්ඩායමට උපරිම සාමාජික පිරිසක් සහභාගි කර ගන්නටයි. මේ එක කණ්ඩායමක් පසුගිය දා බොගවන්තලාව හරිත කන්ද පරිශ්‍රයේ සංවිධානය කළ චාරිකාවට සහභාගි වූ පිරිස හැට දෙනෙක්.... මෙන්න බලන්න... https://www.facebook.com/SobasiriSL/videos/1322101881148051/
මෙවන් සංවේදී පරිසර පද්ධතියක මෙවන් විශාල පිරිසක් කඳවුරු බැඳීම කෙසේ වෙතත් නිකමට ඇවිද ගියත් ඇතිවන හානිය කොපමණදැයි සිතා බලන්න.
මේ යන හැමදෙනාම පරිසරය කෙරෙහි සංවේදී උදවිය බවට සහතික විය හැක්කේ කාටද? මෙවන් විශාල පිරිසක් පරිසරයට හානියක් නොවන සේ හැසිරීමෙන් වළක්වා ගන්නට එම කණ්ඩායමේ නායකයාට හැකියාවක් තිබේද? 
මා පසුගිය වසරේ චැරියට් පාත් යද්දී එය ඉතා හුදෙකලා සුන්දර පරිසර පද්ධතියක්. නමුත් දැන් හැම සති අන්තයකම පාහේ එය ඉතා කාර්යබහුල ස්ථානයක් බවට පත් වෙලා. හැම සති අන්තයකම පාහේ චැරියට් පාත් හි සංවිධානය වන ඉවෙන්ට්ස් ගැන දැන්වීම් නිරන්තරයෙන් ෆේස්බුක්හි දක්න්නට පුළුවනි.  හුදෙකලා සුන්දර ගම්මානයක් වූ මීමුරේටත්, මන්දාරම් නුවරත් අත් වී තිබෙන ඉරණම මා අමුතුවෙන් විස්තර කළ යුතු නෑ.  මේ අතර ඉතා වගකීමෙන් සීමිත පිරිසක් සමග සැබෑ පරිසර චාරිකා සංවිධානය කරන අතළොස්සක් සංවිධානද තිබෙන බව කිව යුතුමයි. පෙරකී උදවිය නිසා ඔවුනුත් අපහසුතාවයට ලක්වෙලා තියෙනවා.
මේ අකටයුතුකම් නිසාම දැන් කුරුලන්ගල කඳවුරු බැඳීම තහනම්, ඇල්ල, නමුණුකුල කඳවුරු බඳින්නට සැබෑ සංචාරකයෙකුටවත් දැන් අවස්ථාව නෑ... යන තැන අනුන් දමා ආ කුණු ටිකත් එකතු කරගෙන ආ අප වැනි සංචාරකයන්ට අත් වී තිබෙන්නේ කණගාටුදායක ඉරණමක්...
මේ විනාශයට සංචාරක බ්ලොග් කරුවෙකු ලෙස මාද වගකිව යුතු බවයි මට හැඟෙන්නේ... මේ විනාශයට යම් තාක් දුරකට මාද වගකිව යුතු බව මගේ හෘදය සාක්ෂිය නගන චෝදනාවෙන් ගැලවෙන්නට මට ඉඩක් නෑ...
ඒ නිසා මම ලියන්නේ නෑ... ආයෙත් මගේ බ්ලොග් අඩවියේ සංචාරක සටහන් ලියවෙන්නේ නෑ... මා ආගිය සුන්දර තැන්වල මතකයන් මා තුළම තිබුණා වේ... ස්වභාව ධර්මය මේ අඩවිය හරහා වින්ද හැබෑ පරිසර ලෝලීන් මට සමාවෙයල්ලා.... 
නමුත් මා මේ අඩවිය තුළ පරිසරය සම්බන්ධ අනෙකුත් සෙසු කාරණා කතා බහ කරන්නට ඉඩහසර වෙන් කර ගන්නවා. මේ දිනවල අවුරුදු පහක් මගේ ඇඟේම කොටසක් වගේ තිබුණු කැමරාව ක්‍රියාවිරහිත වීම නිසා මම ඉන්නේ අශ්වයා මැරිච්ච කව්බෝයි වගේ... ආර්ථික තත්ත්වය යහපත් වී කැමරාවක් මිලදී ගත් සැණින් මා නැවතත් පරිසරය හා බැඳුණු නොයෙක් කරුණු සමගින් ඔබ හමුවට එන්නම්...

Monday, February 20, 2017

Let's Travel Around Sri Lanka - එන්න.. අපි ඇවිදිමු...


ඇවිදීම... එහෙම නැත්නම් සංචාරය අපි කවුරුත් කැමති විනෝදාංශයක්. නමුත් යන්නන් වාලේ ට්‍රිප් යන්නේ නැතුව අවබෝධයෙන් සහ නිසි අධ්‍යයනයකින් යුතුව ගමනක් සැලසුම් කර ගත්තොත් පමණයි එහි නියම තෘප්තිය විඳින්න පුළුවන්.  නැත්නම් ඉතිං “ට්‍රිප් එකක් ගියා මෙලෝ රහක් නෑ" කියන්න තමයි වෙන්නේ... එහෙනම් අද සොබාරූ තුළින් මාත් එක්ක යමු ට්‍රිප් එකක්... හොඳට ප්ලෑන් කරලා කල්යල් බලලා එහෙම...

01. කොහෙද යන්නේ....

මෙන්න මේක සෑහෙන වැදගත් ප්‍රශ්නයක්. හැමදාම යන කතරගම, නුවරඑළිය වගේ තැනකට යනවද නැත්නම් වැඩිය අහල නැති දුෂ්කර නමුත් සුන්දර පෙදෙසක සංචාරය කරනවද? මේක තීරණය කරන්න කලින් ඔබ එක්ක යන පිරිස ගැන අවධානය යොමු කරන්න. කාන්තාවන්, ළමයින් සමග යන පවුලේ චාරිකාවක් නම් දුෂ්කරතාවයෙන් අඩු සුවපහසු ගමනක් තෝරා ගැනීම යහපත්. නමුත් ඔබ වඩාත් කැමති දුෂ්කරතා විඳිමින් එපමණටම සොබාදහම විඳිමින් සංචාරය කරන්නට නම් මගේ මේ ලිපිය ඔබ වෙනුවෙන්...
ඇතැම් විට එවන් සොඳුරු තැන් ඔබ අවටම සැඟවී තිබෙන්නටත් පුළුවන්. මා ගිය මේ චාරිකාව මගේ නිවසේ සිට කිලෝමීටර දහයකටත් අඩු දුරකිනුයි පිහිටා තිබුණේ...  මාදම්පා ගඟ චාරිකාව
එබැවින් චාරිකාවක් යන්නට සැලසුම් කරද්දී සම්මත රාමුවෙන් බැහැරව මදක් සිතන්න. ඔබ අවටින්ම අපූරු චාරිකා අන්තයන් හමු වේවි.

02. කා එක්කද යන්නේ?

යන්නේ කොහේද වගේම යන්නේ කා එක්කද කියන එකත් සැලකිල්ලට ගත යුතුම කරුණක්... ඔබ සැලසුම් කරන්නේ ඉතා දුෂ්කර චාරිකාවක් නම් ඊට සහභාගි වන්නන් ඒ සඳහා ශාරීරිකව සුදුසු අය විය යුතුයි. අතරමග යා ගන්නට නොහැකිව නතර වන එක් අයෙක් නිසා ඔබේ මුළු චාරිකාවම අසාර්ථක වන්නට ඉඩ තිබෙනවා. ඒ වගේම යන ගමනේ දුෂ්කරතා විඳගන්නට සියල්ලන්ම එකා මෙන් එකඟ විය යුතුයි. රළුව සකස් කරගන්නා ආහාරයකින් තෘප්ත වන්නටත්, ගල් පොත්තක් මත හෝ රාත්‍රිය පහන් කරන්නටත් හැකි අය පමණක් ගමනට සම්බන්ධ කර ගන්න. එමෙන්ම තමන්ගේ මෙන්ම අනුන්ගේත් ජීවිත අවදානමේ හෙළමින් ගොං ආතල් ගන්නට ලෑස්ති වෙන අය එක්ක නම් ගමන් යන්නට එපා... අනතුරුදායක ලෙස ගල්මත නගිමින් බෑවුම් වල සිට ගනිමින්, දියඇලි ආසන්නයට යමින් සෙල්ෆි ගසන්නට දඟලන අඳබාලයන් හලා යෑම ඉතාම ගුණදායක විය හැකියි.

03. කොයි කාලයේද?

ඔබ යන්නට අදහස් කරන ප්‍රදේශය අනුව කිනම් කාලයේ දැයි තීරණය කිරීම වැදගත්. ඇතැම් ප්‍රදේශ වලට වියළි කාලයේ යෑම එතරම් සාර්ථක නොවන්නට පුළුවනි. දියඇලි, දියපහර වල මනා සුන්දරත්වයත් අවට පරිසරයේ හරිතවන් පළා පැහැයත් විඳින්නට නම් වඩාත් සුදුසු වන්නේ වැසිකාලයක් බව අමුතුවෙන් කියන්නට ඇවැසි නෑ..
නමුත් ඇතැම් පෙදෙස්වල වැසි සමයේ චාරිකා කිරීම ඉතා අනතුරුදායක විය හැකියි. එසේම මහවැස්ස නිසා ඔබේ ගමනාන්තයට ළඟාවීම කළ නොහැක්කක් වීමටද ඉඩ තිබෙනවා. මේ බලන්න මහ වැස්සේ එල්ජින් ගිහිං අපට වෙච්චි දේ.. 

04. මොකද කරන්නේ? මොනවද ගෙනියන්නේ?

සංචාරකයන්ට තිබෙන ඊළඟ ගැටලුව තමයි ගෙනියන්නේ මොනවාද? කොහොමද ගෙනියන්නේ කියන එක. දුෂ්කර පෙදෙසක චාරිකා කරන ඔබ ගෙන යා යුතු දෑ ඉතා සැලකිල්ලෙන් සැලසුම් කළ යුතු වෙනවා. හුදෙකලා කැලෑබද පෙදෙසකදී ඔබට අවශ්‍ය කිසිවක් මිලදී ගන්නට පහසුකම් නැති නිසා ඇවැසි සියලුම දේ ගෙන යා යුතුයි. නමුත් කැලෑ අස්සේ ගස්ගල් මැදින් යන ගමනේදී ඔබේ සැහැල්ලුව වචනාර්ථයෙන්ම සැහැල්ලු විය යුතුයි. එබැවින් ඔබේ බැක්පැක් එකේ තිබිය යුත්තේ අත්‍යවශ්‍යම දෑ පමණයි.
1. කූඩාරම - ඔබ කඳවුරු බඳින්නට සූදානම් නම් හොඳ තත්ත්වයේ සැහැල්ලු කූඩාරමක් ගෙනයා යුතුයි. 
2. ජලය - ඔබ යන ප්‍රදේශය අනුව ගෙන යා යුතු ජල ප්‍රමාණය තීරණය වනවා. වියළි පෙදෙසක නම් වැඩි ජල ප්‍රමාණයකුත්, ඔබ චාරිකා කරන පෙදෙසේ ස්වභාවික ජල මූලාශ්‍ර තිබේ නම් අඩු ජල ප්‍රමාණයකුත් ගෙන යන්න. මෙය කලින් සොයා බලා තහවුරු කර ගැනීම අත්‍යවශ්‍යයි.
3. කැමරා උපකරණ - මට නම් ගමනේ වැදගත්ම වන්නේ මේ ටික... මේවා වතුරෙන් පරිස්සම් කර ගැනීම වැදගත්
4. පෞද්ගලික සනීපාරක්ෂක දෑ - ඇඳුම් පැළඳුම් නම් අවම ප්‍රමාණයක් ගෙන යාමයි සුදුසු. නමුත් යට ඇඳුම්, බෙහෙත් ද්‍රව්‍ය ආදිය ප්‍රමාණවත් ලෙස සපයා ගන්න.
5. මේ සියල්ල මනාව අසුරාගෙන දෑත නිදහස්ව ගමන් කළ හැකි විශාල ප්‍රමාණයේ ශක්තිමත් සුවපහසු ගමන්මල්ලක් අත්‍යවශ්‍යයි. මේවා තරමක් මිලෙන් අධික බවත් කිව යුතුයි.

05. ඇඳුම් පැළඳුම් කොයි වගේද?

ඔබ යන්නේ කැළෑ ගමනක් මිසක් මෝස්තර නිරූපණයකට නොවෙයි. එබැවින් කැළයට උචිත ඇඳුමෙන් සැරසෙන්න. තද වර්ණ ඇඳුම් නිසා ඇතැම් විට කැලෑ සතුන් බිය වැදීමෙන් ඔබට වටිනා ඡායාරූපයක් අහිමි වෙන්නටත් ඉඩ තිබෙනවා. නමුත් අනිත් අතට ඔබ කැලයේ අතරමං වුණු අවස්ථාවක ඔබේ තද වර්ණ ඇඳුම් ඉක්මණින් ඔබව සොයා ගන්නට උපකාරී වෙයි.
හොඳින් සිරුර ආවරණය වන සැහැල්ලු ඇඳුමක් අඳින්න. මැනවින් දෙපා ආවරණය වන සහ සුවපහසුව සලසන සපත්තු යුවළක් පැළඳීම අත්‍යවශ්‍යයි. සර්පයන්ගෙන්, කටු අකුල් වලින් ඔබ ආරක්ෂා කර ගමනේ මිහිරි මතක ඉතිරි කරන්නට එය සමත් වෙයි. යා ගන්නට අපහසු සපත්තු යුවළක් නිසා ඇතැම් විට ඔබේ මුළු ගමනම අමිහිරි එකක් වන්නටත් ඉඩ තිබෙනවා.

06. වනයේ හැසිරීම - 

මෙය නම් ඉතාම තදින් සැලකිල්ලට ගත යුතු කාරණයක්... ප්‍රථම කොට ඔබේ ආරක්ෂාව ගැන දැඩිසේ සැලකිල්ලට ගත යුතුයි. අවදානම් අවස්ථාවකදී ඊට උචිත ආරක්ෂක ක්‍රමවේදයන් අනුගමනය කරමින් කටයුතු කිරීම අත්‍යවශ්‍යයි. අනවශ්‍ය වීරක්‍රියාවන් සඳහා උත්සාහ දැරීම ඔබේත් අන් අයගේත් ජීවිත අවදානමේ හෙළන්නක් බව තරයේ සිහි තබා ගන්න. ඇතැම් විට අනතුරක් සිදු වුව හොත් මිනිස් වාසයක් කරා ඒමට බොහෝ වේලාවක් ගත වෙන්නට පුළුවන්. එවිට ඔබට අත්වන ඉරණම අමුතුවෙන් කිවයුතු නැහැ.
අනිත් අතින්, වනය ඔබේ නොවන බවත් ඔබ එහි අමුත්තෙකු බවත් හොඳින් සිහියට ගන්න. මත්පැන් බී කලහ කරන්නටත්, කෑකෝ ගසමින් ගී ගයමින් ‘ආතල්' ගන්නටත් උවමනා නම් ඊට සුදුසු තැනකට යන්න. වනගත පෙදෙසක් ඊට උචිත නෑ..
වනසතුන්ගේ ඡායාරූප ගනිද්දී උන්ට හානි නොවනසේ හැසිරෙන්නට වගබලා ගන්න. සතුන් පසුපස පන්නමින් ෆොටෝ ගැසීම ඉතා අනුචිත වැඩක්. ඉතා කුඩා හා සංවේදී සතුන් (ගෙම්බන් වැනි) වෙත බොහෝ සමීපව ෆ්ලෑෂ් දැල්වීම නොකරන්න. ඔබට එය එක ඡායාරූපයක් වුණත් ඒ එම සතාගේ මුළු ජීවිතේ... කුරුළු කැදලි වලට සමීප වෙමින් ඡායාරූප ගැනීම එම සතුන්ගේ ජීවිත අවදානමේ හෙළීමක්... පැළෑටි ආදියේ සේයාරූ ගැනීමේදී ඒවා තිබෙන තැනම තිබියදී පින්තූර ගන්න. දුර්ලභ උඩවැඩියා ශාකයක් නිවැරදි ආලෝකයෙන් ඡායාරූප ගත කිරීම සඳහා එය ලීයකින් ඇන බිම දමා පහසු තැනකින් තබා පින්තූර ගත් ‘ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රවීණයෙක්‘ ගැන මා අසා තිබෙනවා.
එමෙන්ම ඔබ වනයේ ගමන් කරද්දී පා තබන්නේ කොතනට දැයි ඉතා සැලකිල්ලෙන් පසුවීම වැදගත්. ඇතැම් විට දඩයක්කාරයන් ඇටවූ මරඋගුල් තිබෙන්නට පුළුවනි. 
මේ සියලු කරුණු සැලකිල්ලට ගෙන මිහිරි මතක පමණක් ඉතිරි වෙන චාරිකාවක් සඳහා එහෙනම් පිටත් වෙමු.

(මා මේ කරුණු ලීවේ මගේ අත්දැකීම් ඇසුරෙන්... මට මගහැරුණු දෑ සහ ඔබේ වෙනත් වටිනා යෝජනා පහතින් සටහන් කරන්න)
නැවතත් - ඔබට ඇවැසි ඕනෑම කරුණක් මේ බ්ලොග් අඩවියෙන් උපුටා ගත්තාට කිසිම අමනාපයක් නැත.