Monday, March 11, 2019

Sri Pada via Kuruwita-Erathna Trail - කුරුවිට එරත්න හරහා බුද්ධ පාදස්පර්ශය


බ්ලූබීච් කඳවුරු අත්දැකීමෙන් පස්සෙ සෑහෙන කාලයක් වනගත වෙන්න බැරිවුණා. ඒක නිසාම පහුගිය බදාදා මහ පාන්දර දොළහට බැක්පැක් එකත් එල්ලන් එළියට බැස්සේ තවත් හුදෙකලා සංචරණයක් සඳහා. ඒ වෙනකොටත් යන්නෙ කොහෙද කියන එක ගැන ලොකු ප්ලෑන් එකක් තිබුණේ නෑ.එක්කෝ මඩොල්සිම කෑම්ප් කරනවා නැත්නම් කුරුවිට එරත්න හරහා සිරිපාදෙ යනවා කියන ඔප්ෂන්ස් දෙක තමයි තිබුණේ. අන්තිමට සිරිපාදෙ යන්න හිත හදාගෙන මං බස් එකට නැග්ගා. හුදෙකලා සංචාරකයා කුරුවිට බස් නැවතුම්පොළට ලඟා වෙද්දී පාන්දර පහයි පහයි කාලයි. අඩවිකන්දට බස් එක පිටත් වෙන්නේ උදේ හයට නිසා බස් නැවතුමේ සීතල සිමෙන්ති බංකුවේ ඩිංගක් ඇලවුණා....
බස් නැවතුමේ...
වංගු ගැහුන පටු කැලෑබද පාරේ රතුපාට සීටීබී බස් එක බෑඟිරි ගාගෙන යන්නෙ හරි අපූරු මිනිස්කම් ස්පර්ශ කරගෙන. බස් එකට නගින හැමෝම රියදුරු කොන්දොස්තර දෙපළ එක්ක සුහදව වචනයක් හරි දොඩනවාමයි. තේ ෆැක්ටරියක් ගාව බැහැපු කාන්තාවක් පුංචි රඹුටන් මල්ලකුත් රියැදුරාට දීලයි බැස්සෙ. මං ළඟ ඉඳපු නාඳුනන තරුණයා උවමනාවෙන් මා දිහා බලලා තනියමද කරුණා කරන්නෙ ඇහුවා. එහෙනම් පරිස්සමෙන් යන්න. වතුර පාරවල නාන්න බහින්න එපා. සමන් දෙවි පිහිටෙන් කරුණා කරන්න..
නාඳුනන මිනිස්සුන්ගෙ හරි අපූරු මිනිස්කම් මගෙ ඇස් බොඳ කලේ ඉබේටම.
ශ්රීපාද වාරය නිසා බස් එක අඩවිකන්දටම යනවා.. නැත්නම් ඔබට එරත්න නගරයෙන් බැහැලා කිලෝමීටර් තුනක පමණ දුරක් ත්රීරෝද රියක හෝ පයින් එන්නටයි සිදුවෙන්නෙ. උර රිදුම් දෙන සැහැල්ලුවත් කර ලා ගෙන අඩවිකන්දෙන් සමන් දෙවි අඩවියට පා තියද්දි වෙලාව උදේ හතට විතර ඇති.
රටා....
සාපේක්ෂව අඩු වන්දනාකරුවන් පිරිසක් ගමන් කරන මේ මං පෙත බොහෝ දුරක් වැටී තිබෙන්නේ සමනල අධි ස්වභාවික රක්ෂිතය මැදින්. මහ හිමයෙ අයිතිකාරයන් වන අලියා සහ කොටියා සැරිසරන බැවින් රාත්රී කාලයේ හා අවාරයේ මේ මංපෙත භාවිත කිරීම අනතුරුදායකයි.
හුදු වන්දනාකරුවකු නොවන හුදෙකලා සංචාරකයාට මේ වන මංපෙත මහා ආස්වාදජනක එකක් වුනු බව කියන්නත් දෙයක්ද... මග දෙපසම දක්නට ලැබෙන වනමල්, සමනලුන්, කුරුල්ලන් මගේ වෙහෙස නිවා සිත චමත්කාරයෙන් පුරවාලූවා...
ගිනිකුරුල්ලා
හැමදාම වගේම මම මහත්සේ ඇලුම් කරන වනමල - බිනර...
බිනර
මග කෙළවරක කැලුම් දෙන මේ සොඳුරු වනමල් රැජන මගේ ගමන පමා කර බොහෝ වේලා මා ඈ වෙත රඳවා ගත්තා.
බිනර
මංපෙතින් බැහැරව මදක් වනය තුළට හිසපොවා බැලූ මා වශී කරන්නට ගල්තලා මතින් සිලිසිලියේ ඇදුණු දියදහරා සමත් වුණා.
දියදහරා
මේ සියලු රසමදිරා දෑසින් උරා බොමින් මිහිරෙන් මත්වෙමින් මම වර්ණගල අම්බලම වෙත පිවිසියා.
වනමංපෙත්
එහි ඇති පොලිස් මුරපොළ ලඟින් මදක් පහළට බැස වනය තුළට පිවිසීමෙන් ඉතා සොඳුරු දියඇල්ලක් වෙත ලඟා වන්නට පුළුවනි.
වර්ණගල ඇල්ල
ගල් දෙබොක්කාවකින් එකවර ප්රචණ්ඩව කඩා හැලෙන මෙය වර්ණගල ඇල්ල නමින් ප්රකටයි. එහි පාමුල තටාකය කොයිතරම් ගැඹුරුද කිවහොත් එය දිස්වුණේ තද කළු වර්ණයෙන්. එම නිසා මේ ඇල්ල අසළ ඉතා පරිස්සමෙන් හැසිරිය යුතුයි... නාන්න බහින්න එපා කියලා කියන්න ඕන නෑනෙ...
ඇල්ලට එපිටින් ශ්රීපා නිම්නයේ අතිශය චමත්කාරජනක දර්ශනයක් කුරුලු ඇසින් නරඹන්නට පුළුවන්.

ශ්‍රීපා නිම්නය කුරලු ඇසින්
වර්ණගල ඇල්ල අසළින් වනයේ ඉහළට ගමන් කිරීමෙන් තවත් කුඩා නමුත් සුන්දර ඇල්ලක් නරඹන්නටත් හැකියි.
ඇල්ල උඩ ඇල්ල
මේ සොඳුරු දසුන් නරඹා ආපසු එන්නට සූදානම්ව ගලකට පා තබා ඉහළට නගිද්දී මට බරස් ගා සද්දයක් ඇහුණා. හද්දෙයියනේ... මගේ කැලෑ සගයා වෙච්චි කැමා කලිසම... කලිසමේ යටිපල්ල අතගාල බලාපු මට අහුවුණේ.... නෑ ඒක තොපිට ඕන නෑ...
පොලිස් මුරපොළ ලඟින් නැවත පාරට ආපු මාව පොලිස් නිලධාරියකුගෙ අවධානයට ලක් වුණා... මහත්තයා තනියමද යන්නෙ... බෑග් එකේ අරක්කු සිගරට් එහෙම නෑ නේද...
හනේ ඉතින් ජීවිත කාලෙටම මත්පැන් උගුරක් තොල ගාපු නැති මගෙන්නෙ මෙ අහන්නෙ... ඒත් ඉතින් උන්නැහේ කරන්නෙ රාජකාරිය නොව...
මං බෑග් එක ඇරලා පෙන්නන්න ලෑස්ති වුණෙ... කමක් නෑ මහත්තයා යන්න... පරිස්සමෙන්... බුදුසරණයි
නැවත ගමන් ඇරඹූ මං ඊළඟට නැවතුනේ සීත ගඟුලේ...
සීත සුනිල් දිය දහරා
සීත ගඟුලෙන් නාගෙන එන්න සූදානම් වෙද්දී මට මුණ ගැහුනා තවත් අපූරු වන්දනා නඩයක්. නඩේටම හිටියේ දෙන්නයි හැබැයි. අවුරුදු පහළොවක පමණ දරුවෙකුයි එයාගෙ අයියයි...
මෙතැනින් එහාට මමත් ඔවුන්ගේ එකෙක් බවට පත් වුණා...
මේ දෙන්නගෙ මම දැකපු හොඳම දේ තමයි පරිසරය ගැන උන්ගෙ තිබ්බ කැක්කුම. පාරෙ ටොෆි කොළයක් වැටිලා තිබ්බත් පොඩි එකා ඒක ඇහිඳගෙන ගිහින් කුණු බක්කියකට දානවා.
අනික මේ අයියා තමන්ගෙ මල්ලි ගැන දක්වපු සැලකිල්ල හා සෙනෙහස... ඒක අපූරු සහෝදර බැඳීමක්.
මේ වගෙ තැන්වල මුණගැහිලා ඇති කර ගන්න බැඳීම් සදාකාලිකයි. මොකද අපි සේරම එකම නහර තියන උණකාරයො නිසා. උන් දෙන්නගෙ බත් එකත් මා එක්ක බෙදාගෙන කාපූ මේ අපූරු සහෝදර දෙපළ එතැන් පටන් මගේ ජීවිතේ කොටස් කාරයො වුනා.
මලට වඩා මිහිරි නොවැ අයියගෙ සපත්තුව
ගෙත්තම් පාන
මේ තියෙන්නේ ලයිකනයක් (Lichen)
ලයිකන
ලයිකන කියන්නේ බැක්ටීරියාවක හා දිලීරයක සහජීවී සංගමයක්. මෙය වායුගෝලීය තත්ත්වය මනින සාධකයක් හැටියටත් ගත හැකියි. මොකද ලයිකන හැදෙන්නේ පිරිසිදු වායුගෝලීය තත්ත්වයන් යටතේ පමණයි.
සමනල සේනා
මේ අංකටුස්සා හම්බ වුණේ අතරමගදී...
අංකටුස්සා
නමුත් අහිතකර ආලෝක තත්ත්වයන් හා ඌ ඉඳපු දුර අනුව පැහැදිලි පින්තූරයක් ගන්නට ලැබුණේ නෑ.
සලිත වෙන මීදුම්
පරිසරයේ වින්දනීය ඉසව් ස්පර්ශ කරමින් ඉතා දීර්ඝ පාගමනකින් පස්සෙ උඩ මලුවට ප්රවිෂ්ට වෙද්දී හැන්දෑවෙ හත පහුවෙලා.
ඈත පෙනේ... 
මල්ලිලා දෙන්නා වන්දනා කටයුතු අවසන් කරලා යන්නයි ලෑස්තිය. එළිවෙද්දී රත්නපුරෙන් බස් එකක් අල්ලා ගැනීමයි ඔවුන්ගෙ අරමුණ...
මම ඉතා උණුසුම් ආදරණීය හැඟීමෙන් උන් වැළඳගෙන සමු දුන්නා.
මේ වන විට උඩමලුව වන්දනාකරුවන්ගෙන් පිරීඉතිරී තිබුණා. මදක් වැතිර විවේකයක් ගැනීමටවත් විශ්රාම ශාලාවල ඉඩ නෑ. බෑග් එකට හේත්තුවෙලා පඩි කෙළවරක පැයක් පමණ ඉඳගෙන හිටි මම ආපසු හැටන් හරහා පහළට එන්නට පටන් ගත්තා...
ඒ පාරේ තත්ත්වය කුරුවිට පාරට හාත්පසින්ම වෙනස්. ඉතා විශාල වශයෙන් වන්දනා නඩ ඉහළට කරුණා කරමින් තිබුණු අතර මග දෙපසම සංගීතය වෑහෙන කඩ තිබුණා.
අවසානයේ වෙහෙසකර ගමනකින් පසුව නල්ලතන්නියෙන් කොළඹ බසයක නැගී මම ගෙදර ආවා...

Monday, December 31, 2018

Night Camping at Blue Beach - නිල්වැල්ලේ නීලදියේ....

නිල්වැල්ල දූව එහෙමත් නැත්නම් Blue Beach Isle පිහිටලා තියෙන්නේ දික්වැල්ල නගරයේ ඉඳන් කිලෝමීටර් දෙකක් පමණ දුරින්. ඇත්තටම මේක දූවක් (Isle) නමින් හැඳින්වූවාට මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම ජලයෙන් වට වී නැහැ. තුනී වැලි තීරුවකින් ගොඩබිම හා සම්බන්ධ වී ඇති එය Tombola නමින් හැඳින්වෙන විශේෂ භූ පිහිටීමක්. අක්කර 17ක පමණ භූමි ප්‍රදේශයක් වන මෙය මේ වන විට විදේශිකයෙකුටයි අයිති.
මේ අපූරු භූමිය පිහිට තිබෙන්නේ නිල්වැල්ල ධීවර වරායට ඉතා ආසන්නයෙන්.
බරට බරේ අස්වනු
මෙහි කඳවුරු බැඳීම සඳහා ඔබ කල් වේලා ඇතිව එය වෙන් කර ගත යුතුයි. එමෙන්ම වසරේ එක් කාලයකදී මේ දිවයින ගොඩබිම හා සම්බන්ධ කරන වැලි තීරුව වැසී යන බැවින් මුහුද ඉතා රළු සමයේ මෙහි කඳවුරු බඳින්නට හැකියාවක් නැහැ.
කඳවුරු
මෙහි කඳවුරු බඳින්නන් වෙනුවෙන් සියලු පහසුකම් එහි භාරකරුවන් විසින් සපයනු ලබනවා. විශේෂයෙන්ම සඳහන් කළ යුතු වන්නේ ඉතා ප්‍රණීත නැවුම් මුහුදු ආහාර ගැනයි.
සීත මුහුදු සුළඟින් නැළැවෙන නෙරළු තුරු අතරින් සඳ රැස් පෙරී එන හෝරාව වර්ණනා විෂයාතික්‍රාන්ත එකක්. එය අත්විඳීමෙන්ම අවබෝධ කර ගත යුතුයි.
සුදු සඳරැස්....
එමෙන්ම පොල් රුප්පාවෙන් පෙරී එන සඳරැස් මුහුදු දියට වැටීමෙන් ඇඳෙන සිතුවම හරිම විචිත්‍ර එකක්.
සඳරැස්
මේ සියලු සුන්දරත්වයන් දෙනෙතින් උරා බොමින්, ගිනිමැලය වටා හිඳ ගෙන මිහිරි ස්වරයෙන් වැයෙන ගිටාර් තත් අතරේ සිහින් ගීත රාවයකට සවන් දීම ස්වර්ගය මහ පොළවට රැගෙන එන අත්දැකීමක්.
දූපතක රැය ගෙවන්නෙකුට ලැබෙන අමිල ත්‍යාගයක් වන්නේ පසුදා උදෑසන මුහුදට ඉහළින් හිරු නැගෙන අතිශය සුන්දර දසුන දැක ගන්නට ලැබීමයි.
ඒ අතරේ මදක් පමා වූ ධීවරයෙක් හනි හනිකට වරායට ඇදෙන මෙවන් දසුනකුත් ඇතැම් විට ඔබට දකින්නට ලැබේවි.
මේ දිවයිනේ ඉතා බහුලව දක්නට ලැබෙන ජීවියෙක් තමයි තාපස කකුළුවා - Hermit Crab. මේ මගේ අතේ ඉන්නේ කුඩා තාපස කකුළුවෙක්.
තාපස කකුළුවා
මෙයාගේ මේ බාහිර ආවරණය එයාගෙ කවචයක් නම් නෙවෙයි. මිය ගිය බෙල්ලෙකුගේ හෝ යම් කිසි කවචධාරී සතෙකුගේ කටුවක් තමයි තාපස කකුළුවා තමන්ගේ නිවහන කර ගන්නේ. ඌ ක්‍රමයෙන් වැඩෙත්ම පැරණි කටුව ඉවත හෙළා වඩා ඉඩ කඩ ඇති එකක් සොයා ගන්නවා.
වැඩුණු තාපස කකුළුවෙක්
පසුවදා උදෑසන නිල්වැල්ල ආශ්‍රිත මුහුදු තීරයේ මාළුන් නැරඹීම සඳහා අපූරු ස්නෝකලින් වැඩසටහනකුත් ඔබට අත් විඳින්නට පුළුවනි. ඒ සඳහා කිසිදු අය කිරීමක් නැහැ.

මෙහි භාරකරුවන් ගැනත් වචනයක් කිව යුතුමයි. ඉතා අපූරු වෘත්තීමය සේවාවක් ඔවුන් වෙතින් අත් විඳින්නට අපට පුළුවන් වුණා. විශේෂයෙන්ම අපේ කණ්ඩායමේ කුඩා දරුවන් සිටිය නිසා  ඔවුන් අපේ ආරක්ෂාව ගැන බෙහෙවින් සැලකිලිමත් වුණා. කාට හෝ මේ දිවයිනෙහි කඳවුරු බඳින්නට අවශ්‍ය නම් මේ අංකයෙන් චානකව සම්බන්ධ කර ගන්න 0712958558

Monday, November 26, 2018

Lonely Traveller's Waterfall Expedition & Wheelchair - හුදෙකලා සංචාරකයාගේ දියඇලි සවාරි සහ රෝදපුටු

නැවතත් හුදෙකලාවේ සංචාරයක යෙදෙන්නට අවස්ථාව ලැබුණා. ඇත්තටම මේ සංචාරයේ මූලික අරමුණ වුණේ ඉතා අසරණ අාබාධිත දරු පැටියෙකුට රෝද පුටුවක් ලබා දීම. මීට කලින් රෝදපුටුවක් දෙන්නට ගිය පරණ කාර් චාරිකාව මෙතනින් බලන්නට පුළුවන්. http://sobaroo.blogspot.com/2018/04/old-wagon-tours-moonplains-expedition.html
මේ දරුවා සිටින්නේ මස්කෙළිය ප්‍රදේශයේ ඉතා දුෂ්කර වතුයායක. Mocha Estate නමින් හැඳින්වෙන එය මස්කෙළියේ සිට කිලෝමීටර් නවයක් පමණ ඈතින් මාඋස්සාකැලේ ජලාශයේ ඉහළ පිහිටා තියෙනවා. රෝද පුටුව මිලදී ගත් සමාගම එය හැටන් දුම්රිය ස්ථානය තෙක් ප්‍රවාහනය කර දුන් නිසා මට තිබුණේ හැටන් සිට එය මොකා වත්තට රැගෙන යාමයි. එය කිලෝමීටර් 38 ක පමණ ගමනක්.
වෙනදා සුපුරුදු රාත්‍රී තැපැල් දුම්රිය මෙවර වෙන්කර ගත හැකි වුණේ නැත්තේ පසුදා පෝය දිනය වීම නිසායි. එබැවින සවස තුනට පමණ කොළඹ මධ්‍යම බස් නැවතුම් පොළෙන් බස් රියක නැගුණු මම හැටන් බලා පිටත් වුණා. ඒ බස්රථ ගමන අමතක නොවන එකක් බවට පත්වුණේ එහි වටේම දමා තිබුණු එල්ඊඩී ස්ට්‍රිප් ලයිට්ස්, මහ විශාල රූපවාහිනී තිරයෙන් වෑහුණු කුණු රහ ගීත හා අසංවර රියදුරාගේ මහහඬ නංවන මියුසික් නලාව නිසායි. සේනානායක වේරලියද්ද බොඩි ෆිට් රතු ටීෂර්ට් එකක් ඇඳ ජොල් බඩ හොල්ලමින් විවෘත දුම්රිය මැදිරියක නැගී "පුක තද කරං - මහමෙර තරං" කියද්දි මට වමනය නෑවිත් බේරුණේ යන්තමින්. පැය පහක පමණ භයංකර ගමනක් අවසානයේ මං රෑ අටට පමණ හැටන් වලින් බැස ගත්තේ පූර්ණ මාඤ්ඤමිකතාවයට (Total eccentricity) පත්වෙලයි. එදින හැටන් නගරයේ පුංචි නවාතැනක රාත්‍රිය ගත කළ මං පහුවදා උදේම රෝදපුටුවත් අරං මොකාවත්තට පිටත් වුණා.
මා උස්සාකැලේ ජලාශය
මොකා වත්ත බෝම සුන්දර වතු යායක්... නමුත් මේ සුන්දරත්වය යට හැංගුණු කඳුළු කතා නම් බෝමයි.
කිරිසිනා
අතිශය දුෂ්කර ජීවිත ගෙවන වතු කම්කරුවකුගේ පුත්‍රයෙක් වන මේ ආබාධිත දරුවා රෝදපුටුවෙන් එහාමෙහා යමින් සිනා සලද්දී මෙතෙක් මා ඒ වෙනුවෙන් ලද වෙහෙස හිරු දුටු පිණි සේ වියැකී ගියා. මා සමග ගමනට සහභාගි වුණු, දැඩි සිත් ඇත්තන් ලෙස ප්‍රකට විශේෂ බලකා නිලධාරීනුත් රහසින් කඳුළු පිසදමනු මා බලා සිටියා. 
හුදෙකලා සංචාරකයා
ඉන් පසු විශේෂ බලකා නිලධාරීන්ට සමුදුන් මම හුදෙකලා සංචාරය ඇරඹුවා.
මම මුලින්ම නැරඹුවේ මොකා වත්තට ඉහළින් ඇති මොකා ඇල්ල ලෙස හැඳින්වෙන මේ සුන්දර ඇල්ලයි.
බැලූ බැල්මට අඩි දෙසියයකට ආසන්න උසක් පෙන්නුම් කරන එය මොකාවත්ත වාසීන්ට පානීය ජලය සපයන එකම ප්‍රභවයයි.
ඉන්පසුව මාඋස්සාකැලේ හන්දියෙන් ත්‍රිරෝද රථයක නැගුණු මම ඇබර්ඩීන් ඇලි සොයා ගියා. මේ මාර්ගය දිව යන්නේ සප්තකන්‍යා කඳුපාමුලින්.
කලවැල්දෙණිය ගම්මානයට ආසන්න වන විට ඇබර්ඩීන් දියඇල්ල වෙත පිවිසෙන පඩිපෙළ දක්නට ලැබෙනවා. ඊට මදක් ඉහළට ගමන් කළ විට ඇබර්ඩීන් ඇල්ල ඉහළ පිහිටි තවත් ඉතා සුන්දර ඇලි කිහිපයක් දකින්නට පුළුවනි.
ඇබර්ඩීන් ඇල්ලේ මුදුන
ඇබර්ඩීන් ඇල්ල මුදුනේ සිට මදක් ඉහළට ගමන් කිරීමෙන් මේ සොඳුරු ඇලි දැක ගන්නට පුළුවන්.
ඉහළ ඇබර්ඩීන් ඇල්ල අංක 01
මේ දියඇල්ල පාමුල ඇති තටාකය ඉතාම සුන්දර එකක්. එමෙන්ම ආරක්ෂාකාරීව දිය නෑමට සුදුසු බවත් පැහැදිලිව පෙනුනා. දිය නෑමේ සූදානමකින් නොපැමිණියත් මේ සුන්දර ජලාශය මගහැර යාම කිසිසේත් කළ හැක්කක් නොවුණ නිසාත්, කිසිම මිනිස් ප්‍රාණියෙක් නොගැවසෙන අතිශය හුදෙකලා පෙදෙසක් වීම නිසාත් මෙහි ස්කිනී ඩිපිං කරන්නට මං තීරණය කළා.
තටාකය
මෙවන් සුන්දර හුදෙකලා පරිසරයක, දියදහරාවල සිලිසිලියත්, කුරුලු කූජනයත් විඳිමින්, පූර්ණ නිර්වස්ත්‍රව ගෙලවටක් දියේ බැස සිටීම කොයිතරම් මිහිරි අත්දැකීමක්දැයි එය විඳ නැත්තෙකුට තේරුම් කිරීම පහසු නැහැ.
බිම වැඩියා වූ උඩවැඩියා
පරිස්සමෙන් වටාපිටාව නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් මේ වගේ සුන්දර වනමල් රාශියක් දක්නට පුළුවන් වෙනවා.
වනමල්
වනමල්
එම දිය ඇල්ල අසළින් හෙමිහිට පරිස්සමෙන් උඩට නැගීමෙන් තවත් ඉතා සුන්දර කුඩා දියඇල්ලක් සමීපයට එන්නට පුළුවන්. 
ඉහළ ඇබර්ඩීන් ඇල්ල අංක 02
හැඩයෙන් තරමක් පහන්තුඩාව ඇල්ලට සමීප මේ පුංචි ඇල්ල පාමුල තටාකය නම් ගැඹුරු බව පෙනුනා. ඉන්පසු නැවත ප්‍රධාන පාරට පිවිසි මම ප්‍රධාන ඇබර්ඩීන් දියඇල්ල සොයා ගියා.
ඇබර්ඩීන් ඇල්ල
කෙහෙල්ගමු ඔයේ නිර්මාණයක් වන ඇබර්ඩීන් ඇල්ල අතිශය සුන්දර දිය ඇල්ලක්. එහි පාමුල තටාකය නම් ගැඹුරු බව නොකියාම බැහැ. 
පාමුල තටාකය - Base Pool
ආරක්ෂාකාරීව දියඇල්ල නැරඹීම සඳහා නැරඹුම් පීඨිකාවක් අඹගමුව ප්‍රාදේශිය සභාව මගින් සකසා තිබෙනවා. එහි සිට ඇල්ල නැරඹීම ඉතාම ආරක්ෂාකාරීයි.
හුදෙකලා සංචාරකයාගේ තවත් දියඇලි දඩයමක් අවසන් වුණේ එහෙමයි. ඉතා වෙහෙසකාරී දිනයක් වුණත් ආත්ම තෘප්තිය අතින් ඉහළ සංචාරයක් ලෙස එය මගේ මතක පොතට එකතු වුණා.


Tuesday, November 13, 2018

Kethigahana Ella Revisited - කැතිගහන ඇල්ල සොයා නැවතත්


මේ ගෙවී යන්නේ සංචාරකයන්ට යහපත් කාලසීමාවක් නොවෙයි. එක දිගට මේ සතිය තුළ වාර්තා වුණු සංචාරක මරණ සංඛ්‍යාව හතරක්. එයින් තිදෙනෙක් පහන්තුඩාව ඇල්ලෙන් පහළට වැටී මිය ගිය අතර තවත් එක් විදේශික කතක් ලෝකාන්තයෙන් පහළට ඇදවැටී මිය ගියා. ඒ නිසා මේ සංචාරක සටහන අරඹන්නට පෙරාතුව මට ඔබට කියන්නට දෙයක් තිබෙනවා. එනම්, ෆේස්බුක් එකේ වැටෙන ලයික් එකකට, හාට් රියැක්ට් එකකට, සාවෑව් වගේ කමෙන්ට් එකකට තමන්ගේ ජීවිතය පරදුවට තැබීම තරම් අමු අනුවණ කමක් තවත් නැති බව. නියම සංචාරකයා කිසිදිනෙක පින්තූරයක් වෙනුවෙන් තමන්ගේ ජීවිතය අවදානමේ හෙළා ගන්නේ නැති බව... 
මෙවර මගේ සංචාරක ගමනාන්තය කැතිගහන ඇල්ල හෙවත් ගලගම ඇල්ල. මිනිස් ඇසින් වහං වුණු ඉතා දුෂ්කර මේ දියඇල්ල බලන්නට මීට පෙරත් මා ගියත් එවක තිබුණු නියං සමය නිසා ඇල්ලේ නියම සුන්දරත්වය විඳින්නට බැරි වුනා. ඒ සටහන මෙතැනින් බලන්න පුළුවන්...
http://sobaroo.blogspot.com/2017/07/waterfall-hunting-in-sabaragamuwa.html
ඒනිසා නැවතත් එම ඇල්ල සොයා යන්නට මා තීරණය කළා. මෙවර ගමන හුදෙකලා හෙවත් සෝලෝ එකක්.
පුංචි ඇල්ලක්
මේ ගමන අතරමග මා දුටු පුංචි ඇලි කුමරියක්. වස්සාන සමය එළඹ තිබීම නිසා මග දිගට සීසනල් ෆෝල්ස් හෙවත් වැසි සමයට පමණක් සක්‍රිය වන දියඇලි රාශියක් නරඹන්නට හැකි වුණා.
මේ මාර්ගය දිව යන්නේ රටේ අතිශය සුන්දරතම පළාත හරහා... මගේ මගදිගට අභිරමණීය දර්ශන රාශියක් මෙහිදී ඔබට නරඹන්නට පුළුවනි.
සබරගමු නිම්නය
මේ සුන්දරත්වය දෑසින් උරා බොනවා විනා වචනයෙන් විස්තර කිරීම අතිශය දුෂ්කර කටයුත්තක්...
දඩයම්...
දුෂ්කර ගමනකින් පසු වනයට ඇතුළු වූ මම පෙර මතකයෙන් ඇල්ල සොයා යෑම ඇරඹුවා. ගස් කඩා වැටී මං සළකුණු වෙනස් වී තිබුණත් වැඩි අමාරුවක් නැතිවම ඇල්ල සොයා ගන්නට මා සමත් වුණා.
ගුප්ත වනය
ගිය වතාවේ යාන්තම් සලකුණක් ලෙස දිස් වූ ඇල්ල මෙවර ගුම් නද දෙමින් හාත්පස පිනි පොදින් නහවාලමින් ගලා හැලුණේ මගේ හිත සතුටින් පුරවමින්. කොටින්ම කැමරාව එළියට ගැනීමත් අභියෝගයක් වුණේ විසිරෙන පිණි කැට නිසාමයි. මගේ මුලු සිරුරම දියේ ඔබා ගත් කලෙක මෙන් තෙත් වෙන්නට ගත වුණේ මොහොතයි.
පිණි විසුළ මොහොතක
විසිරෙන පිණි පොද මත වැටුණු හිරු එළිය දේදුණු වර්ණ මවාලමින් මා චමත්කාරයෙන් පුරවාලන්නට සමත් වුණා.
දේදුණු
දියඇල්ල අසළ බොහෝ වේලාවක් ගත කර තෙමුණු ගතිනුත් පිරුණු සිතිනුත් යුතුව මා ආපසු හැරුණා. චමත්කාරජනක සංචාරයක් නිමවමින් ඉතා තෘප්තිකර මනසිනුයි මා නැවත නිවසට පැමිණියේ..